Al vanaf mijn 12e hangt er met regelmaat een basgitaar op mijn buik. Sunday Bloody speelde ik in de klas na, of aandringen van mijn muziekleraar. Sindsdien heb ik dat ding eigenlijk nooit meer afgedaan.

Nou ja, ik moest natuurlijk af en toe douchen en zo, maar zo is het wel begonnen. Al snel belandde ik in de schoolband en voor we het wisten gingen we met een busje naar Noord-Frankrijk om aldaar voor een groot kasteelfeest te spelen. Dat gevoel van succes bleek verslavend en ik heb daarna in diverse coverbands mijn uurtjes gemaakt.
Later heb ik me meer toegelegd op eigen werk. En omdat mijn hart ligt bij de goede nederpop uit de jaren 80 en 90 is mijn voorkeur voor de Nederlandstalige popsong ontstaan. Met die wetenschap heb ik voor MONO in een andere Nederlandstalige Popformatie gespeeld met potentieel en -belangrijk- de ambitie om landelijk een deuk in het spreekwoordelijke pakje boter te slaan met eigen werk.
MONO van Martijn Koelemijer heeft die potentie. Samen met de eenvoud, muzikaliteit, de meezingbaarheid van de liedjes, de gekozen reggae sound met een pop jasje en de gedrevenheid van alle leden van de band hebben we een grote kans van slagen. Van elk optreden maken we een feestje met ons publiek. En dat wordt niet snel vergeten.
Ik ben blij dat ik bij MONO hoor!

Voormalige formaties

  • JWS
  • Jack and the Wildside
  • The Netherlands
  • Blackbox